کلانشهر: سیل استان هرمزگان یک قهرمان کوچک داشت. نوجوان ۱۵ساله ای که با استفاده از قایق صیادی توانست حدود ۶۰ نفر از اهالی یک روستا را از سیل نجات دهد و فیلم صحبت هایش در روزهای گذشته، در شبکه های پربازدید شده است. الهیار بارانی در گفت وگو با همشهری از جزئیات روز حادثه می گوید و اینکه چطور توانست جان تعداد زیادی از اهالی روستا را نجات دهد.

ساعت ۸ صبح، روز جمعه وقتی بسیاری از اهالی روستای مهرگی از توابع شهرستان سیریک استان هرمزگان در خانه های خود بودند بارش شدید باران شروع شد. در چشم بر هم زدنی سیلاب در کوچه ها به راه افتاد و وارد خانه ها می شد.

با گذشت زمان به ارتفاع آب هم افزوده می شد و همین مردم روستا را به وحشت انداخته بود. وقتی ارتفاع آب به بلندای دیوارها رسید بسیاری از مردم به روی پشت بام خانه رفتند. بسیاری نیز خانه ها را رها کردند تا با ماشین های خود از آنجا فرار کنند. اما سیل راهشان را بست و آنها مجبور شدند از دیوار خانه ها بالا بروند تا جان خود را نجات دهند.


در این بین یک پسربچه ۳ ساله به نام میعاد، به داخل آب افتاد و غرق شد و این اتفاق مردم را بیشتر ترساند. سیل صحنه های هولناکی به وجود آورده بود و مردمی که به روی دیوارها پناه برده و در محاصره سیل گرفتار شده بودند از ترس فریاد می زدند تا اینکه ناگهان سر و کله یک قایق صیادی پیدا شد.

تصمیم بزرگ الهیار

الهیار بارانی پسر ۱۵ ساله که به همراه خانواده اش برای فرار از سیل به پشت بام خانه رفته بودند، با دیدن این صحنه، تصمیم بزرگی گرفت. او  می گوید: آن روز من هم با خانواده در خانه بودم که سیل آمد و آب وارد خانه ها شد. ما به سرعت خود را به پشت بام رساندیم. اما آب همین طور بالا می آمد. بعضی از مردم روستا را دیدم که روی دیوارهایی بودند که هر لحظه امکان داشت بریزد و مردم غرق شوند. همه آنها مثل خواهر و برادرهایم بودند. نمی توانستم بی تفاوت باشم. بنابراین شروع کردم به دویدن روی پشت بام ها، در مناطقی هم که آب خیلی بالا آمده بود با شنا کردن، پیش می رفتم. مقصد الهیار محلی بود که قایق صیادی عمویش در آنجا نگهداری می شد.

او می گوید: هر طوری بودم خود را به قایق صیادی عمویم که ۵۰۰ متر با ما فاصله داشت، رساندم. از آنجا که قایقرانی بلد نبودم. طنابی از قایق برداشتم و یک سرش را به قایق و سمت دیگرش را به کمرم بستم. همه قدرتم را جمع کردم تا قایق را به جلو بکشم.

او می گوید: جاهایی شنا کنان قایق را دنبال خود می کشیدم و جاهایی هم وقتی روی پشت بام خانه ها بودم. راه می رفتم و قایق را به جلو هدایت می کردم. بالاخره بعد از مدتی قایق را به نزدیکی مردم رساندم. اهالی روستا وقتی قایق را دیدند جان تازه گرفتن و چند نفر از مردان روستا قایق را به دیوارها و تیر برق بستند تا جابه جا نشود. مردمی که روی دیوارها و پشت بام ها بودند وارد قایق شدند و حدود ۶۰- ۷۰ نفر از اهالی روستا وارد قایق شدند یا از آن آویزان شدند که غرق نشوند. حدود ۵ ساعت به این شکل ماندیم تا وقتی سطح آب پایین رفت و مردم توانستند از قایق پیاده شوند.

 
الهیار می گوید که وقتی سیل فروکش کرد، مردم همه خوشحال بودند و از او تشکر می کردند. او اما نمی دانست که به زودی فیلم صحبت هایش در شبکه های اجتماعی دست به دست شده و او تبدیل به قهرمان کوچک سیل هرمزگان خواهد شد.